There are people who  are next to us and yet so far away, and there are others whom we always carry in our hearts even if they are thousand miles away.

 

From the begging of the world people get separated from distances and get connected with lines.

 

Telephone lines, airlines, railway lines, computer lines

 

From the begging of the world we cover distances.

 

We cover them with a touch, a kiss, a hug, a trip and ..

 

…sometimes with other more unexpected ways.

 

The trip is not always easy, but it worth the try and the time!

 

I don't want you to take me for granted! I am not! Not only for you, not even for me!
I don't want you to ask: What will we do? You are a ''big'' boy. Act like that.
I don't wanna be your obligation! If i ever feel like that, i will leave.
If you wanna love me, ok. If you can't, then ok.
If you wanna be with me, then it's simple. Find time, time for me.
If you want me to love you, then fight for that.
It's called respect, ok?

Cause baby when you sleep I watch you breathing
and baby when you dream I dream with you
Cause everywehre you are is where I want to be
and I believe some things are meant to be 

 

Οι χειρότεροι δαίμονες και οι άγγελοι της ψυχής μας κρύβονται μέσα μας. O μεγαλύτερος φόβος του ανθρώπου ίσως είναι τελικά ο ίδιος του ο ευατός.
 

For me optimism is two lovers walking into the sunset arm in arm. Or maybe into the sunrise - whatever appeals to you. 
 

Love is like the wind. You cannot see it but you can always feel it.

Take a risk. Dare to move. Love is a leap of faith.

I am nothing special; just a common man with common thoughts, and I've led a common life. There are no monuments dedicated to me and my name will soon be forgotten. But in one respect I have succeeded as gloriously as anyone who's ever lived: I've loved another with all my heart and soul; and to me, this has always been enough. 
 

Ora so che la mia risposta sei tu, perche vivo di te
non saro’ mai piu’ la stessa perche’
tu sei piu forte di me.
Ora so e questo mi basta di te.
Non ho dubbi per me.

 

Quando ti penso mi manca il tuo sorriso
When I think of you, I miss your smile
 

 

"No matter how far you travel to find the beautiful you will never find it unless you carry it with you..." 

"Don't ever let someone tell you, you can't do something. Not even me. You got a dream, you gotta protect it. People can't do something themselves, they wanna tell you that you can't do it. You want something? Go get it. " 

I would like to remember you
as a smile heated with love
as if a ray of sunshine
suddenly appeared

you know that I would like
to remember you as an important
story even if it has showed
the feeling you have
a light chant only

I am thinking about words
of goodbye that result in regret
but they find water in the desert
that they leave behind

certain loves offer
an emotion forever
moments that remain
printed in mind

certain loves leave
a song forever
words that remain
in people's hearts

I would like to offer you more
more time than I can offer you
but in my world you
are not the only one
therefore I have
to go ahead

there are seas and hills
that I want to see again
there are friends that still
wait for me to play together

certain loves offer
an emotion forever
moments that remain
printed in mind

certain loves leave
a song forever
words that remain
in people's hearts

certain loves offer
an emotion forever
beautiful moments that
remain printed in mind

those that remain
in people's hearts  

Όλη τη νύχτα κοιμήθηκα μαζί σου
κοντά στη θάλασσα, στο νησί.
Ήσουν άγρια και γλυκιά ανάμεσα στην ηδονή και στον ύπνο
ανάμεσα στη φωτιά και στο νερό.

Ίσως πολύ αργά
ενώθηκαν τα όνειρά μας,
στα ψηλά ή στα βαθιά,
στα ψηλά σαν κλαδιά που κουνάει ο ίδιος άνεμος,
στα χαμηλά σαν κόκκινες ρίζες που αγγίζονται. 

 Ίσως το όνειρό σου
χωρίστηκε από το δικό μου
και στη σκοτεινή θάλασσα
με έψαχνε
όπως πρώτα
υπήρχες όταν δεν ακόμα,
όταν χωρίς να σε διακρίνω
έπλεα στο πλάι σου,
και τα μάτια σου έψαχναν
αυτό που τώρα
- ψωμί, κρασί, έρωτα και θυμό -
σου δίνω με γεμάτα χέρια,
γιατί εσύ είσαι το κύπελλο
που περίμενε τα δώρα της ζωής μου.

Κοιμήθηκα μαζί σου
όλη τη νύχτα, ενώ
η σκοτεινή γη γυρίζει
με ζωντανούς και νεκρούς,
και σαν ξύπνησα ξάφνου
καταμεσής στη σκιά
το μπράτσο μου τύλιγε τη μέση σου.
Ούτε η νύχτα, ούτε ο ύπνος
μπόρεσαν να μας χωρίσουν.

Κοιμήθηκα μαζί σου
και ξύπνησα με το στόμα σου
βγαλμένο από τον ύπνο
να μου δίνει τη γεύση από τη γη,
από τη θάλασσα, από τα φύκια,
από το βάθος της ζωής σου,
και δέχτηκα το φιλί σου
μουσκεμένο από την αυγή
σαν να έφθανε
από τη θάλασσα που μας περιβάλλει.

Πάμπλο Νερούντα

 

-Αντίο, είπε η αλεπού. Και να το μυστικό μου. Είναι πολύ απλό: δε βλέπεις σωστά παρά με την καρδιά. Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια.
-Την ουσία δεν τη βλέπουν τα μάτια, ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Είν' ο καιρός που έχασες για το τριαντάφυλλό σου, που το κάνει να 'χει τόση σημασία.
-Είν' ο καιρός που έχασα για το τριαντάφυλλό μου. ..είπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται.
-Οι άνθρωποι ξέχασαν αυτή την αλήθεια, είπε η αλεπού.
-Μα εσύ δεν πρέπει να την ξεχάσεις. Γίνεσαι για πάντα υπεύθυνος για ό,τι έχεις εξημερώσει. Είσαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό σου...
-Είμαι υπεύθυνος για το τριαντάφυλλό μου... Ξανάπε ο μικρός πρίγκιπας, για να το θυμάται...

                                                                                                                                   Antoine de Saint-Exupery 

 
Την γλώσσα μού έδωσαν ελληνική•
το σπίτι φτωχικό στις αμμουδιές του Ομήρου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου στις αμμουδιές του Ομήρου.
Εκεί σπάροι και πέρκες
ανεμόδαρτα ρήματα
ρεύματα πράσινα μες στα γαλάζια
όσα είδα στα σπλάχνα μου ν' ανάβουνε
σφουγγάρια, μέδουσες
με τα πρώτα λόγια των Σειρήνων
όστρακα ρόδινα με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου με τα πρώτα μαύρα ρίγη.
Εκεί ρόδια, κυδώνια
θεοί μελαχρινοί, θείοι κι εξάδελφοι
το λάδι αδειάζοντας μες στα πελώρια κιούπια•
και πνοές από τη ρεματιά ευωδιάζοντας
λυγαριά και σχίνο
σπάρτο και πιπερόριζα
με τα πρώτα πιπίσματα των σπίνων,
ψαλμωδίες γλυκές με τα πρώτα-πρώτα Δόξα σοι.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα-πρώτα Δόξα σοι!
Εκεί δάφνες και βάγια
θυμιατό και λιβάνισμα
τις πάλες ευλογώντας και τα καριοφίλια.
Στο χώμα το στρωμένο με τ' αμπελομάντιλα
κνίσες, τσουγκρίσματα
και Χριστός Ανέστη
με τα πρώτα σμπάρα των Ελλήνων.
Αγάπες μυστικές με τα πρώτα λόγια του 'Υμνου.
Μονάχη έγνοια η γλώσσα μου, με τα πρώτα λόγια του 'Υμνου!  

Ερχόμαστε από μια σκοτεινή άβυσσο,
καταλήγουμε σε μια σκοτεινή άβυσσο,
το μεταξύ φωτεινό διάστημα το λέμε ζωή.
 

 Όποιος μπορεί και φροντίζει την ερημιά
έχει ακόμη ανθρώπους μέσα του"

"Chi è capace di aver premura del deserto,
ha ancora dentro di se l'uomo" 
 

Όμως τι νόημα έχει ο έρωτας αν δεν υπερβάλεις?
Πως θα προσδοκάς αν δεν σου τάξουν?

Μου αρέσει να υπερβάλει ο έρωτας. Στα πάντα. Όχι τόσο στα λόγια,  κυρίως στις πράξεις. Είναι το μόνο πράγμα που μου αρέσει η υπερβολή. Στον έρωτα.

Οπουδήποτε αλλού την απεχθάνομαι.